VOSKUIL

Kek!

Je bent bezig met een toertochtje op de racefiets (Dam tot Dam). Rond kilometer 110 van de 150 sluit je met je fietsgroepje aan bij een ploegje gezellig keuvelende dames. Ze dragen vrolijke roze shirtjes met de naam van hun fietsclub erop: Kek! Ze zien er zelf ook kek uit. Gelukkig rijden ze niet zo hard, want je bent al best wel moe. Het volgende moment neemt echter een maat van je uit alle macht de kop. Hij probeert overduidelijk indruk te maken op de jonge meiden van Kek! Maar ze capituleren niet. Sterker nog, ze rijden even later twee keer zo hard voorbij. Alles in je lichaam protesteert maar je haakt aan. Vraag niet hoe maar je blijft ook daarna volgen. Kilometer na kilometer. Aan het eind hang je compleet aan gort gereden in het wiel van de dames. Schuin op je zadel van de kramp rol je de finish over. 's Avonds thuis kom je amper de trap op. Maar je laat niets merken.

Omdat je als man nu eenmaal nog liever doodgaat dan dat je er door een stel meiden afgefietst wordt.


(ivm vakantie een gouwe ouwe)