Ben Perdaan
Ben Perdaan Frans Tol

Kapperspraat: Wonder

Lokaal/Column

Mijn eerste klant al lekker vroeg in mijn stoel en de tweede klant zat aan tafel over de krant gebogen.
"Luister gap", begon deze, "je zal toch maar een raming maken voor een spoorlijntje en direct moeten melden dat de begroting al met tig miljoen is overschreden."
"Mooi hè", zei ik.
"Hier kijk", zei hij wijzend op de voorpagina van de krant waar een bericht stond over de Noord-Zuidlijn in Amsterdam. "Hier staat het. Bovendien zijn er bij het in gebruik nemen gelijk al tal van storingen."
"Wat kun je dan ook verwachten voor een luizige 3 miljard eurootjes?" vroeg ik fijntjes.
"Maar het was begroot op 1,4 miljard", riep hij uit.
"Joh, er zit wel eens wat tegen en een beetje inflatie misschien."
"Hallo, meer dan het dubbele hè vriend. Ik weet niet hoe jij jouw toko runt maar hier zou jij niet mee weg komen chappie."
"Moet jij eens effe opletten", zei ik.
Ik boog me naar mijn inmiddels half geknipte klant.
"Luister eens, ik ben bang dat het knippen toch een tientje meer gaat kosten dan verwacht. Geen probleem toch?" vroeg ik terwijl ik mijn scheermes dicht bij zijn keelslagader positioneerde.
"Nee joh, geen punt", riep hij spontaan. "Geld speelt geen enkele rol, het gaat om de kwaliteit hè."
"Daar moet ik het ook nog even over hebben", zei ik.
"Aangezien het nu pas tien over zeven is en ik gisteren niet echt op tijd naar bed gegaan ben en bovendien bevangen door de hitte ook nog eens slecht geslapen heb, kan ik ook niets garanderen over het uiteindelijke resultaat van mijn werk. Maar ook dat is geen probleem denk ik?"
"En dan heb je het nog niet eens gehad over je overmatig drankgebruik van gister", werd er van de leestafel nog eventjes schamper aan toegevoegd.
"Ja maar dan is het een wonder dat het er nog zo uit ziet", zei mijn verrukte klant. "Kan me niks schelen wat het kost."

advertentie